Ingezonden brief door John Webster.
De zorg in nederland is goed geregeld, over het algemeen, dat is wat ik vind. Dat daar een prijskaartje aan hangt, is dan ook normaal. Je ziet het bedrag wat je per jaar betaald aan premie wel steeds hoger worden, en niet zo misselijk veel ook. Snel word er dan al geroepen dat we ouder worden en langer in leven blijven dan vroeger. De zogenaamde vergrijzing en dat er daarom meer geld nodig is om die zorg te kunnen blijven waarborgen. Op zich een logische verklaring. Dus word er op zorg bezuinigd, qua producten. Want de zorg is tegenwoordig niet meer een instelling die is er voor de mens, om te “verzorgen” , nee, de zorg is een product geworden wat niet alleen geld kost, maar waar tevens geld aan verdiend kan worden. En daar gaat het dus mis met de zorg in Nederland. Ik zal een voorbeeld geven waar ik zelf vrij recent tegenaan gelopen ben. Maar eerst even een korte inleiding.
Ik heb psoriasis, al vanaf mijn 17e en na een aantal jaren gedoe met zalfjes heb ik 1x een puva behandeling en een uvb behandeling gehad en daarna besloten dat het welletjes was. Ik was niet meer van plan mijn lichaam dusdanig te belasten en te bezwaren en allerlei gifstoffen mijn lichaam te laten betreden, ook omdat het effect iedere keer maar kortdurend was. Door mijn keuze ontlaste ik ook indirect de zorg, nogmaals, mijn keuze, en dus konden mijn premiecentjes beter besteed worden. Ik kon die keuze maken omdat ik psychisch niet lijd onder mijn psoriasis.
Nu, na 30 jaar met een aangedane huid te hebben rondgelopen was ik er eindelijk ook weer eens klaar mee, en ging ik weer eens op zoek naar een gave huid. Die vond en kreeg ik door een uvb lichttherapie te doen. Resultaat was verbluffend, en ook ging dit reuze snel. Binnen een maand tot 6 weken was mijn huid weer helemaal gaaf en glad. Die therapie deed ik thuis, wat een fluitje van een cent was. De sterkte van de lampen was van te voren ingesteld door de mensen van de firma die de apparatuur kwam brengen en bij de eerste keer kwam er een verpleegkundige langs om je alles tot in perfectie uit te leggen hoe je met de apparatuur om diende te gaan en ook met je huid. Die combinatie maakte de therapie tot een groot succes, in mijn geval. Gedurende de therapie werd er regelmatig een telefonische check gedaan door de verpleegkundige of alles goed ging. Prima staaltje van kostenbesparing. Na 12 weken werd de apparatuur weer opgehaald, omdat er in mijn geval geen verlenging noodzakelijk was. Maar helaas, ook nu was het effect maar van korte duur en zat ik binnen no time weer onder. Jammer maar helaas. Maar de kosten? 12 weken huur van lichtapparatuur schijnt een 630 euro te kosten. Nu had ik de therapie ook in het ziekenhuis kunnen doen, ware het dat dit uitermate onpraktisch voor mij was. Ik woon en werk op 500 meter van mijn ziekenhuis, maar de lichtcabine stond alleen maar in het ziekenhuisdeel aan de andere kant van de stad. En daarnaast ben ik van mening dat 12 weken van drie keer belichten, dus 36 ziekenhuisbezoekjes, die 630 euro ruim zou hebben overschreden. Dus was ik en dus ook de zorg in nederland goed kostenbesparend bezig door de behandeling thuis te doen. Heb ik het nog niet over wat een 36 keer aan werkonder- breking met zich meebrengt aan kosten die nu bespaard werden. Maar goed, ik zat weer helemaal onder, dus wat nu? Opnieuw naar de dermatoloog en die was het al snel met me eens, een nieuwe uvb thuislicht therapie. Maar het volgende doet zich nu voor.
Het CVZ (College van Zorgverzekeraars) heeft besloten dat uvb licht therapie niet meer onder de “hulpmiddelen” dient te vallen, maar onder de medische specialistische zorg en dus in de basis verzekering dient te zitten, en dus de kuur in het ziekenhuis moet plaatsvinden . Nu kan, via een DBC (Diagnose Behandel Combinatie) evengoed die therapie thuis gedaan worden, wat ik op zich vreemd vind, want hoezo dan geen hulpmiddel meer, maar medische specialistische zorg?. Maar het volgende doet zich dan voor. Er zijn 2 scenario’s en ik benoem ze gemakshalve even zo;
We hebben een DBC Ziekenhuis en een DBC Thuis. Ik ken de bedragen niet, maar we nemen even fictieve bedragen van; DBC Z= 60 euro en DBC T= 75 euro. Omdat de vergoeding nu in de basisverzekering zit word er vergoed aan het ziekenhuis. Dus DBC T= 60 euro. Vind men vanuit het ziekenhuis dat er voldoende grond is om een behandeling thuis te laten plaatsvinden dan wil men ook de DBC Thuis vergoed hebben van de verzekeraar, dus 75 euro. De verzekeraar zegt, nee, dat doen we niet, want het zit in de basisverzekering en niet meer in de aanvullende, dus het verschil is voor jullie eigen rekening. En dus zegt het ziekenhuis, okee, dan maar niet thuis. En bedankt zeggen al die mensen die zo gebaat zijn bij een thuisbehandeling. Die kunnen het namelijk schudden en zijn de dupe van wat weer niet meer is als gesteggel over geld. Terwijl een simpele rekensom toch duidelijk laat zien dat een thuisbehandeling, in de gevallen waar dit wenselijk is, goedkoper is.
Dus thuisbehandeling ongeveer een 750 euro voor 12 weken en ziekenhuisbezoek 12 weken maal 3=36 x ? euro? Reken het zelf maar uit.
Vinden we het dan raar, met een simpel voorbeeld als dit, dat de zorg steeds duurder word. Hij word gewoon kunstmatig duur gehouden omdat er belangen spelen die niets, maar dan ook niets met ZORG te maken hebben. En ook ik ben nu, waarschijnlijk, hier nu de dupe van. Mag ik naar de dermatoloog gaan, weer, en vragen om een DBC thuisbehandeling en dan maar hopen dat het ziekenhuis het verschil voor eigen rekening wil nemen. Want zo ligt het dus nu. En anders dien ik 36 keer mijn werk te onderbreken, waar mijn baas niet blij mee is, en terecht, en me dien te verplaatsen naar de andere kant van de stad. Al met al neemt dit een uur in beslag x 18 euro aan uurloon. Dus 36 x 18 euro=648 euro die er extra boven opkomt op dit hele verhaal. Absurde situatie dus en totaal onnodig.
En hoe ontstaat dit alles nu uiteindelijk. Doordat het College van Zorgverzekeraars in hun wijsheid hebben besloten dat uvb thuisbehandeling geen “hulpmiddel” is, maar “medisch specialistische zorg” Ben reuze benieuwd waar dat besluit nu uiteindelijk op gebaseerd is. In ieder geval niet op de praktijk want dan hadden ze dit besluit nooit genomen. Dus op de een of andere manier is dit weer een geldkwestie en zijn er partijen die er wel bij varen. Behalve de patient, laat dat duidelijk zijn.
Wat ook duidelijk is, is dat de mensen die over de zorg gaan, het hun een zorg zal zijn of er gezorgd word voor een goede en betaalbare zorg.
Bedankt!
